Neida kjære, eg treng ikkje kjetting!

Ingen liker glatte veger. Men det at man ikkje liker noko, er ikkje synonymt med at man kan la hjernen vere heime. Desverre var det akkurat det bussjåføren gjorde i dag. Etter intens venting på et kaldt busstopp så eg bussen kjøre rundt svingen. Og kva var synet som møtte meg?Jo, vi ser ein buss, som for harde livet prøver å bremse seg nedover bakken.

Så glatt var det. Minst!

Så, kjære bussjåfør på rute 20. Du veit at ruta di berre går opp og ned. Når det då er is, eg burde ikkje ein gong trenge å sei dette, er det lurt med kjetting på dekka. Høyrer du? BRUK KJETTING, FOR POKKER!
Det skal også nevnes at eg sprang inn i klasserommet rett før læraren lukka døra. Vanligvis har eg 10 minuttar før timen startar.

Over til noko anna.

Vi har alltid fritime 2 time på tysdagar. For ein gongs skuld brukar vi den på lekser i staden for gruppesamtalar på msn og latterkrampar over ting som nok aldri ser dagens lys. Men sidan eg er blakk og dei andre har pengar går dei på butikken (Kongsbakkens kjære Ema), mens eg sitt igjen åleine. Takk for at de er glad i meg liksom!
Då hjelper det å ha disse på ei speleliste på Spotify:

No burde vi klare å fullføre ei naturfagsinnlevering. I eit mislykka forsøk på å skrive den i forrige uke var resultatet dette:

Eg er den stolte andreplass i venninnegjengen. Rekorden er på 3.0.

Og KVIFOR må det komme så mange kjekke 3. klassegutar på mediateket i matfri! Goodbye konsentrasjon!